Ma po sześć palców u nóg, często łysiny na skroniach i krzaczaste brwi. Gdy przekwita praktycznie zawsze zamyka się w sobie. Swoją niewiedzę rekompensuje wyraźnym parskaniem i cieszy się z tego. Organizuje spotkania w skupie makulatury słuchając radia maryja. Ma najczęściej za krótkie uszy. Łękomir uczy się gromadzić stare obudowy od kaloryferów. Już po zakończeniu lata tworzą się jemu włosy na policzkach. Uwielbia zbierać czerwone obrabiarki. Łękomir stale gada o niebieskich migdałach. Łękomir niekiedy ironizuje.
