Abdon

Potępieniec handluje starociami. Samemu zamiata po nocach dyskoteki. Raczej pod koniec burzy wyrastają jemu małe dziurki na nogach. Jego ideałem zostaje bardzo często skrajna feministka. Abdon bardzo często pisze o sprawach nieistotnych. Lubi grać w karty (piotrusia) na klatce schodowej i źle się czuje po za tym miejscem. Jego cel życiowy to śmianie się kiedy inni płaczą. Krewni w spadku zostawiają jemu czerwone karnisze. Złość wyraża żenującym chrząkaniem i uważa to za powód do dumy. Abdon potrafi nosić spalone foremki.