Waldemar kocha oglądać stare zawiasy. Jeszcze przed rozpoczęciem przesilenia letniego ujawniają się jemu plamy na czole. Jego przyjaciółką zostaje niekiedy skrajna feministka. Czasami wygląda jak złodziej. Waldemar prawie zawsze rysuje po ścianach. Waldemar codziennie pisze pamiętniki o sprawach nieistotnych. Od rana przesiaduje na miejskim wysypisku śmieci torturując się dodatkowo głośną muzyką. Jego największa zaleta to bicie mniejszych. Sprzedawcy próbują zawsze wcisnąć jemu całkiem zniszczone puszki. Pragnie gromadzić brunatno-zielone nocniki.
