Olga praktycznie zawsze szlaja się po knajpach. Pomaga innym kolekcjonować drogie anteny satelitarne. Ma standardowo brzydkie nogi. Długie chwile rozmyśla w swoim pokoju z zamurowanymi oknami pośród starych gazet. Swoje otoczenie raczy, technicznie słabym, rżeniem i jeszcze się tym szczyci. Olga czasem pisze pamiętniki o obgryzaniu ołówków. Kiedy się naćpa napada na opery. Gdy przekwita czasami wszystko widzi w czarnych barwach. Jeszcze przed rozpoczęciem jesieni pojawiają się jej puste miejsca między włosami. Kobieta zapomina o wszystkim.
