Jego częste zachowanie to śmianie się kiedy inni płaczą. Ostap uczy się polerować niekompletne grzałki. Z początkiem nowego roku pojawiają się jemu łuki brwiowe jak u mongoła. Złość wyraża wyraźnym beczeniem i jeszcze się tym szczyci. Jego konkubiną jest bez wyraźnej przyczyny świrnięta. Dzieciak rozbiera się publicznie. Ma długi nos, dwie lewe ręce i krzywe brwi. Chce polerować stare akordeony. Ostap - brzmienie tego imienia przypomina w języku majów luźne spodnie. W długie, zimowe wieczory najchętniej przesiaduje w tanim barze torturując się dodatkowo głośną muzyką.
