OCET

Istne panaceum dawnej medycyny — ocet należy również dzisiaj traktować jako jeden z najlepszych leków sprzyjających zdrowsze­mu życiu. Od czasów starożytności stosowano niewielkie ilości octu każdego dnia, aby utrzymać odpowiednią wagę i cieszyć się dobrym samopoczuciem. Dzisiaj, szczególnie w krajach anglosaskich, wszyscy wprost za­chwycają się octem jabłkowym, używanym niemal w nadmiarze ze względu na jego właściwości odchudzające. Zastosowanie to odnaj­dujemy w wielu kulturach, m.in. w Chinach, gdzie ocet z alkoholu ryżowego stanowi środek zwalczający skutki nadmiernego spożycia tłuszczu i otyłość. Liczne raporty i badania naukowe wychwalają ocet ze względu na jego właściwości lecznicze i zapobiegające chorobom, jeśli sta­nowi element codziennej diety. Testy naukowe wykazują, że zawie­ra on naturalny zapas witamin i minerałów, ponad 90 składników wspomagających walkę z dolegliwościami i pozwalających na wy­dłużenie życia.

KURACJA MIODOWA

Kuracja miodowa zwiększa właściwe proporcje poziomu hemoglobiny we krwi. Przyczynia się więc do zwalczania anemii, osłabienia, ogólnego zmęczenia fizycznego. Reguluje pracę serca. U dzieci jego działanie na krew wpływa korzyst­nie na wzrost. Miód pomaga zwalczać przedwczesne utlenianie się komórek. Na tym polega jego funkcja oczyszczająca. Krótko mówiąc, miód pomaga „dobrze” się starzeć. Wreszcie stres i bezsenność często leczy się ciepłymi napojami z dodatkiem miodu. CZĄBER. Tonizujący i stymulujący żołądek. Prze- ciwkurczowy, działający wykrztuśnie i wiatropędny; sprzyja usuwaniu gazów i zapobiega fermentacji w przewodzie pokarmowym.EUKALIPTUS. Doskonale leczy anginy sezonowe i ka­szel. Reguluje florę jelitową. Odkaża drogi moczowe.GŁÓG.Uspokaja serce i układ nerwowy. Wska­zany jest dla osób cierpiących na miaż­dżycę i choroby układu trawienia. Ła­godzi objawy menopauzy.

OGÓRKI Z MIĘTĄ

Mięta posiada wspaniały aromat nadający potrawom, zupom i sałatkom egzo­tyczny charakter. Ogórki z miętą.  Dla 6 osób: 2 średniej wielkości ogórki, 2 kubeczki jogurtu naturalnego,2 gałązki świeżej mięty, ząbek czosnku, gruboziarnista sól, pieprz. Obrać ogórki. Pokroić je na cien­kie plasterki i umieścić na głębokim półmisku. Posypać je łyżką soli gru­boziarnistej. Rozgnieść ząbek czosn­ku, wyjąwszy zielony kiełek. Posie­kać drobno nożem liście mięty. Wlać do naczynia zawartość 2 kubeczków z jogurtem, doprawić pieprzem, do­dać miętę i rozgnieciony czosnek; wy­mieszać widelcem. Wypłukać plasterki ogórka, odsączyć, zalać sosem i delikat­nie wymieszać. Wstawić na 2 godziny do lodówki.

NAPOJE NA BAZIE MIĘTY

Proponujemy kilka przepisów na napoje na bazie mięty o niezrównanych zale­tach terapeutycznych. Herbatka miętowa z cynamonem. Pół garści liści świeżej lub suszonej mię­ty zalać wrzątkiem. Dodać lA pałeczki cynamonu. Świeży aromat mięty w po­łączeniu z pełnym smaku cynamonem sprawiają, iż otrzymujemy bardzo przy­jemny napar do picia w upalne dni. Orzeźwia i stymuluje. Herbatka miętowa z anyżkiem. Zalać zimną wodą kilka liści mię­ty. Dodać szczyptę zmielonego anyż­ku, szczyptę ziaren zielonego anyżku i szczyptę kopru. Odstawić na kilka go­dzin. Przecedzić i tuż przed podaniem dodać plasterek cytryny. Można rów­nież użyć wrzątku, lecz w tym wypad­ku zaparzać jedynie przez kilka minut. Uwaga: osoby cierpiące na nadciśnienie nie powinny pić tej herbatki. Natomiast sprawdza się ona doskonale jako środek wspomagający trawienie i tonizujący.

NA ZMĘCZENIE

  • Kąpiel stymulująca. Wymieszać 185 g lawendy, 185 g roz­marynu, 125 g świeżej mięty, parzyć. Zawroty głowy. Kroplę alkoholu miętowego zażyć z kostką cukru. Zmęczenie. Kroplę mięty wlać na łyżeczkę mio­du lub do szklanki z zimną albo ciepłą wodą. Pić rano przed wstaniem. Zmęczenie na tle nerwowym. Macerować 8 g mięty w oliwie z oliwek przez wiele tygodni. Oliwa ta używa­na do masażu poprawia krążenie krwi i rozluźnia mięśnie. Zacząć od maso­wania ramion. Zmęczone nogi.  Masować podeszwy stóp olejkiem mię­towym. Znika nie tylko zmęczenie nóg, ale całe ciało się odpręża i energetyzu- je. Olejek do masażu można również przygotować z 4 g mięty i 10 ml oli­wy z oliwek. Wykonywać należy ru­chy okrężne jednocześnie na wierzchu i spodzie stopy. wrzątku przez 10 minut. Przefiltrować i wlać do wanny.

MARCHEW NA SPOSÓB ORIENTALNY

Marchew na sposób orientalny. Obrać i zetrzeć na tarce 6 marchewek. Doprawić sosem przygotowanym z na­stępujących składników: 2 rozgniecione ząbki czosnku, 2 łyżeczki sproszkowane­go kminku, 2 łyżki soku z cytryny, 1 łyżka octu winnego, 6 łyżek oliwy z oliwek i sól. Wymieszać wszystko razem i pozwolić su­rówce macerować się przez pół godziny. Podawać z dodatkiem świeżej kolendry. Marchew z koprem włoskim.  Do szybkowaru z niewielką ilością wody włożyć Vi pokrojonej na cienkie plastry cebuli, marchewki pokrojone w słupki, Yi bulwy kopru włoskiego w plasterkach, czosnek i szałwię. Goto­wać około półtorej godziny. Po połowie tego czasu przemieszać i w razie potrze­by dodać nieco letniej wody. Na koniec dodać oliwę z oliwek i sól. Marchew vichy. Ugotować marchew w koszyczku za­nurzonym we wrzątku. Wylać wodę z go­towania, a marchew przełożyć do jeszcze ciepłego garnka. Dodać oliwę z oliwek, obtoczyć w niej marchew, doprawić solą i podawać z posiekaną pietruszką.

PRZEPISY KULINARNE

Aby w pełni skorzystać z zalet marchwi, należy ją umieścić w codziennym jadło­spisie pod różnymi postaciami: soku, utartą, ugotowaną jako zupę, smażoną… Sok z marchwi ,o tysiącu przeznaczeń, istne panaceum, sok z marchwi moglibyśmy pić nawet codziennie do śniadania. Umieścić w sokowirówce 8 marchwi pokrojonych na kawałki, 3 pomarańcze i 1 łyżeczkę miodu. Marchew z jabłkami. Obrać 500 g marchwi i 2 jabłka. , Zetrzeć warzywa na tarce i pokropić so­kiem z cytryny, 1 łyżeczką wody z kwia­tu pomarańczy, doprawić solą i pie­przem. Surówkę podawać schłodzoną. Marchew zeszklona z cukrem. Pokroić marchew na plasterki. Uło­żyć je w dużym garnku, zalać wodą. Poso­lić i dodać łyżkę oliwy. Gotować na ma­łym ogniu bez przykrywania. Gdy woda już niemal w całości wyparuje, można uznać, że marchewka jest ugotowana. Dodać Vi łyżeczki cukru, przemieszać i gotować jeszcze 10 minut. Po odparo­waniu wody zdjąć z ognia, dodać jeszcze jedną łyżeczkę oliwy i podsmażyć.

TYMIANEK I WINO

Tymianek posiada właści­wości stymulujące, wzmac­niające i antyseptyczne. To niezwykłe zioło jest środ­kiem ogólnie pobudzającym, zarówno fi­zycznie, jak i psychicznie. Przypisuje mu się zdolność uspokajania lęków, likwido­wania stanów napięcia i czarnych myśli działanie to manifestuje się lekkim pod­niesieniem ciśnienia, uaktywnieniem sił fizycznych i wyraźną poprawą nastroju.Wino ma dobroczynny wpływ na tętnice i krew: trunek ten obniża ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia, wspomaga trawienie i zmniej­sza przyswajanie tłuszczów. Zalety wina uwarunkowane są jednak spożyciem re­gularnym i umiarkowanym: przekracza­nie zalecanych dawek może mieć zgubny wpływ na organizm.

Najczęściej stosowane przyprawy w kuchni

Zabiegi kulinarne wiążą się ściśle z zastosowaniem szeregu różnorodnych potraw. Większość domowych kucharzy stosuje podobną, standardową paletę przypraw. Nie starają się oni eksperymentować z innymi rodzajami dodatków. Wśród najbardziej popularnych przypraw odnajdziemy, przede wszystkim, pieprz czerwony oraz czarny. Stosowany jest on do większości przygotowywanych dań. Równie modnym dodatkiem jest zwykły tymianek, czy majeranek. Wzmagają one smak pieczonych mięs, ale również doskonale komponują się z serwowanymi zupami. Przyprawami bardziej oryginalnymi, ale również często stosowanymi w naszych kuchniach są bazylia oraz oregano. One szczególnie dobrze komponują się z potrawami kuchni włoskiej i tam też stosowane są w największych ilościach. Niemniej jednak świeża bazylia stanowi doskonały dodatek do wszystkich surówek oraz sałatek. Jest delikatna, a zarazem wyrazista. Przyprawami mniej popularnymi są, między innymi, kurkuma, czy kminek. Nie wszyscy gustują w tego typu smakach orz nie wszystkie potrawy dobrze komponują się z owymi przyprawami.

Gotowanie może być przyjemne

Każdy, kto tylko próbuje swych sił względem gotowania powinien wiedzieć, że nic tak nie zadowala jak smaczny posiłek, który został własnoręcznie przygotowany i w pełni uwarunkowany własnym pomysłem. Czasami wymyślenie (czy co bardziej realne udoskonalenie już znanej) potrawy wymaga od kucharza dużej wyobraźni oraz znajomości smaków. Nawet amatorzy mogą w tym względzie okazać się bardzo dobrymi kucharzami, wobec czego łatwo jest zachwycić innych nowymi pomysłami. Gotowanie to nie tylko warzywa, to także sztuka przygotowywania mięs, potraw związanych z mięsami wieprzowymi, wołowymi czy drobiowymi, a to jest dość trudne zadanie. Odpowiednie zaangażowanie oraz przyzwyczajenia mogą być doskonale widziane. Proces obróbki termicznej mięs uzależniony jest od danego typu dania, dlatego warto wiedzę na ten temat zdobyć jak najwcześniej. Gotowanie jest na pewno bardzo przyjemne tym bardziej, kiedy dany posiłek zaproponowany cieszy się ogromnym uwielbieniem. Zajadanie ze smakiem i prośba o dokładkę może być tego najlepszym dowodem, co powinno być już satysfakcjonujące.

INNE GATUNKI KWIATÓW

­

ROZMARYN.Oczyszczający i antyseptyczny. Ma silne działanie uspokajające w stanach depresji i przemęczenia. Reguluje działanie wątroby i pęcherzyka żółciowego (zastosowanie: marskość wątroby, żółtaczka, obrzęk).RZEPAK.  Łagodzi zgagę, ułatwia przechodzenie treści jelitowej. Przynosi ulgę osobom cierpiącym na hemoroidy i żylaki.SOSNA,ŚWIERK.  Zalecany w chorobach układu oddecho­wego, sprzyja trawieniu i dobrze wpły­wa na sen. Znany ze swych właściwo­ści odkażających oskrzela i górne drogi oddechowe. TYMIANEK.  Ma działanie antyseptyczne, wspoma­gające trawienie, tonizujące; sprzyja po­wrotowi do sił i odzyskiwaniu napięcia mięśniowego. Używa się go do leczenia objawów zmęczenia na tle nerwowym i chorób dróg oddechowych. WRZOS.  Odkaża drogi moczowe, zaleca się go osobom ze zdiagnozowaną torbielą ner­ki. Ma zdolność rozpuszczania kamie­ni żółciowych; moczopędny i antyreumatyczny.

W GOSPODARSTWIE DOMOWYM

 Należy również wiedzieć, iż mięta posiada niezrównane właściwości do wy­korzystania w gospodarstwie domowym. Owa cudowna roślina zawdzięcza swo­ją nazwę łacińskiemupulegium (pchła). W starożytności używano jej do odstra­szania pcheł domowych. Posypywano ziołem podłogę, wkładano je do materacy i do legowisk dla psów.  Miętę zbierać można na polach, tworzyć bukiety tuż przed jej kwitnieniem, suszyć i wykorzystywać do licznych celów, a także do dekorowania kuchni: zioło roztaczać będzie przyjemny zapach i chronić pomieszczenie przed owadami. Wreszcie mięta zapobiega kwaśnieniu mleka; podobno nawet mleko krów, które ją jadły, nie nadaje się do produkcji serów.

POTRAWY Z MIĘTĄ

Warzywa z miętą.  Dla 4 osób: 200 g zielonej fasol­ki, 2 cukinie, 1 bakłażan, 2 pomido­ry, 1 żółta papryka, 1 mały por, bukiet świeżej mięty, 4 listki bazylii, szczypta tymianku, oliwa z oliwek. Umyć cukinie i bakłażan, pokro­ić je na grube plasterki. Usunąć pest­ki z papryki, pokroić na duże kawałki. Por przekroić na pół, dokładnie umyć i pokroić na mniejsze kawałki. Posiekać miętę i zieloną fasolkę. Podgrzać 2 łyż­ki oliwy na patelni do smażenia na du­żym ogniu: smażyć por przez 5 minut na małym ogniu, następnie dodać pla­sterki bakłażana i cukinii, paprykę, fa­solkę, miętę i tymianek. Pory z miętą.  Dla 6 osób: 1,5 kg porów, 4 gałąz­ki świeżej mięty, łyżeczka musztardy, łyżka octu z estragonem, 6 łyżek oliwy, sól, pieprz. Obrać i umyć całe pory. Goto­wać je w pęczku we wrzątku, w du­żym garnku, z dodatkiem garści soli, przez 20 minut. Posiekać drobno liście mięty i rozrobić w miseczce musztar­dę z octem. Dodać oliwę, mieszać aż do uzyskania gęstego sosu. Doprawić solą i pieprzem. Odcedzić pory, ułożyć je na półmisku, polać sosem. Posypać liśćmi mięty.

MIGRENA I INNE

Migrena. Macerować 5 g liści w 0,25 1 wrzątku przez 10 minut. Zaleca się picie filiżan­ki tego naparu tuż przed snem. Inny sposób na bóle głowy: zmieszać olejki eteryczne — miętowy, lawendowy, euka­liptusowy i rozmarynowy – z niewielką ilością alkoholu i nacierać skronie. Niestrawność.  Macerować 20 g liści mięty w 0,5 160% alkoholu przez 3 tygodnie. Codziennie po posiłku zażywać 10 kropel rozpusz­czonych w szklanki letniej wody. Nudności.  Pić herbatkę z liści mięty (patrz Migre­na) kilka razy na dobę. Reumatyzm. Namoczyć kompres w wywarze z mię­ty (garść mięty ugotowana w garnku wody) i stosować na bolesne miejsce. Zdrapania,skaleczenia.  Stosować świeże liście zielonej mięty w postaci kompresów na zranione miej­sca. Zmieniać je 2-3 razy dziennie. Zapalenie jamy ustnej.  Żuć dość długo kilka świeżych liści mię­ty. Zaparzyć 15 g liści w 0,31 wody przez 10 minut i płukać tą mieszanką gardło.